Ook de vrijdag moest weer grotendeels binnens SUV’s worden doorgebracht. Was het gisteren de Koninginnerit, de afstand die vandaag moet worden overbrugd deed daar niet veel voor onder. 435 KM richting Gatlinbrug waarvan ook hier weer het grootste deel over de Interstate 81.

Door dat beide junioren de laatste dagen wat problemen hebben met opstaan, zaten Miek en ik opnieuw gezamenlijk aan het ontbijt. Na dat de koffers weer waren gepakt en ingeladen reden wij om half elf weg met nog zo’n 4 ½ uur voor de boeg.

Het opnieuw zonnig en aangenaam warm op het moment dat wij Roanoke verlieten.

Na zo’n 2 uur tuffen met 70 miles per uur werd weer in een plaatsje met een bijzondere naam Damascus getankt en haalden de boys hun ontbijt in met een paar slices Shell pizza.

Verder voor het tweede deel van de route echter boven de Smoky Mountains werd het steeds meer bewolkt en terwijl ik mij liet ontvallen dat er vandaag nog wel eens wat “spettertjes” zouden kunnen gaan vallen, vielen de eerste druppels al op de voorruit. Het leek allemaal nog wel mee te vallen maar even later veranderde een tot dan toe normaal regenbuitje in een heuse moesson. Echt zelden zoveel water tegelijk naar beneden zien komen als vanmiddag. Veel medeautomobilisten weken uit via een afslag of zetten hun auto stil op de vluchtstrook. Wij reden met nog een aantal door, af en toe stapvoets om dat het zicht harder niet toeliet. Ook begon het daarbij nog te onweren waarbij het leek of wij tussen de bliksemschichten doorreden.

Goed, al met al heeft dit een half uurtje geduurd waarna het weer opklaarde en wij een gebied in reden waar geen druppel was gevallen.

Eenmaal afgeslagen van de 81 raakten we in een file terecht van alles wat verder de Smoky Mountains introk. Achterin klonk echter een hoge noodkreet dus een mooi excuus om de file tijdelijke te ontsnappen en te parkeren bij de Wal mart. Daar weer wat fruit en drank ingeslagen waarna de laatste 15 km naar Gatlinburg konden worden afgelegd.

Het zeer toeristische stadje ligt midden in de bergen. Gelukkig zitten wij met ons hotel een stuk buiten het centrum dus heerlijk rustig met een mooi uitzicht. De hotelkamer kent ook een achteruitgang waarmee wij direct aan een heerlijk rustgevend kabbelend stroompje zitten.

Na aankomst doken Niels en Sven meteen het zwembad in, Miek op een ligbed in de zon en zocht ik de verkoelende schaduw op want van het noodweer eerder op de middag was geen spoortje meer te bekennen.

De avond hebben wij in het centrum van Gatlinburg doorgebracht, met een zeer hoog ”Valkenburg gehalte”.

Tijdens het schrijven van het dagverslag, zitten we nog even te kijken naar de highlights van de opening van de Olympische Spelen.

Morgen staat ons wat wilder water te wachten wanneer wij gaan raften op de Big Pigeon River.

“You might get wet” zei de medewerkster die ons inschreef, met een verdachte glimlach. We zien het wel. De temperatuur is er i.i.g. wel naar om lekker nat te worden!