De langste rit van onze vakantie stond voor vandaag geprogrammeerd. De afstand is er een waar wij onze hand niet zo snel meer voor omdraaien maar vooral de reisduur van ruim 7 uur was wat aan de lange kant. Dit had voornamelijk te maken doordat de reis grotendeels door de Blue Ridge Mountains zou lopen wat het rijtempo drastisch omlaag brengt. En dan willen wij natuurlijk ook nog graag buiten de SUV genieten van al het natuurschoon.

Niels en Sven hadden moeite de lakens opzij te krijgen en dus gingen Miek en ik gezamenlijk aan tafel. Voor beide heren werd een ontbijtje om bed klaargemaakt (’t is dat ze zijn geslaagd!).

Nadat ik de route nogmaals goed had geanalyseerd op TomTom en laptop kwam ik toch ook tot de conclusie dat wij het grootste deel van de dag toch in de auto zouden zitten i.p.v. er buiten. Dus werd, tot groot genoegen van de twins, besloten niet de landelijke route te nemen maar de snelweg waardoor er 4 uur rijtijd werd bespaard en er zo ook tijd genoeg over blijven om echt in de natuur te vertoeven.

De 81 SB werd even voor elf uur snel gevonden en eigenlijk was het een kwestie deze te volgen tot de afslag waar wij een bezoek hadden gepland aan The Natural Bridge en de bijbehoren de Caverns.

Onderweg werd uiteraard nog gestopt om zowel SUV als onszelf bij te tanken, toevallig genoeg in het stadje Woodstock wat overigens niet HET Woodstock is waarin 69 het legendarisch muziekfestival werd gehouden.

Even voor half drie werd van de 81 afgebogen naar het plaatsje Natural Bridge, wat waarschijnlijk is ontstaan en vernoemd dankzij de echte Natuurlijke Brug.

Voordat het “bruggetje” te aanschouwen werden er eerst kaartjes gekocht voor een wandeling door de Caverns, groten dus.

Buiten waar de temperatuur op dat moment de 36 graden ruim was gepasseerd, werd al aangegeven dat het in de grot zelf slechts 12! graden zou zijn en dus werden jassen of truien aanbevolen.

Dus moesten de bagage uit de auto om onze vesten en jacks onder uit de koffers op te duiken iets waar wij eenmaal in de grot geen spijt van hebben gehad in tegenstelling tot de eigenwijze Yanks die lekker in hun T-shirt stonden te bibberen.

De grot is, volgens de gids die ons er rondleidde, de diepste van de gehele oostkust. Echt mooi vonden wij hem niet maar het was toch een leuke en vooral koele tijdsbesteding.

Na een uurtje waren wij weer bovengronds en liepen we tegen een muur van warme aan. Jassen dus maar snel weer uit.

Hierna was het tijd om de Natural Bridge te bewonderen. Hiervoor moest eerst een afdaling worden gemaakt van 137 treden waarna een kloof kon worden bewandeld met al vrij snel de uit rots geslepen brug.

De kloof werd verder afgewandeld langs een klein stroompje tot de Lace Falls het eindpunt van het pad vormde. Het luie zweet liep er aan alle kanten uit. Zelfs in de schaduw onder de bomen was het warm zonder een zuchtje wind. Het stromende water nodigde dan ook zeer uit tot een frisse duik. Dit toch maar niet gedaan.

De jongens haakten halverwege de trail af en werden met $20,- teruggestuurd naar het begin van de trail waar ze evt. wat konden gaan drinken. Miek en ik hebben de tocht wel helemaal voltooid.

Op de weg terug kwamen wij de jongens weer tegen. Ze waren blijven hangen waar wij ze hadden achter gelaten en hadden zich daar vermaakt en zelfs een heuse waterslang langs zien glijden. Miek en ik moesten het doen met een steenmarter en een paar vlinders.

Na een verkoelend drankje moesten de 137 treden terug naar boven worden genomen, voorwaar een behoorlijke aanslag op de conditie.

Drie kwartier later zaten wij in ons enige hotel voor 1 nacht in het plaatsje Roanoke waar snel het zwembad werd opgezocht.

Omdat de Outback niet werd gevonden op de aangegeven locatie was de Ihop vandaag de gelukkige die ons van een heerlijke maaltijd mocht voorzien.

Morgen reizen we door naar Gatlinburg, deels door de natuur, deels over de highway.